بازم اومدم به تو بگم چون اونایی که میگن منو میفهمن حرفام رو متوجه نمیشن

فکر کنم رها فهمیده باشه من چی میگم

اونایی که میان اینجا رو میخونن اولین چیزی که به ذهنشون میاد اینه که وقتی یه آدم از ارتفاع ۶۵۰۰

بیفته محاله که زنده مونده باشه

آره عقلی شاید... ولی بازم چیزهایی شنیدیم و اتفاقهایی افتاد که عقلی هم میشه اطمینان پیدا کرد که تو زنده ای...

ولی حرف من چیزه دیگه ایه...

آدمها با امید زندگی میکنن اگه من خدای نکرده جسد تو رو میدیدم میتونستم خودم رو قانع کنم ولی

الان نه...

دنیا منو شکست نداده زندگی هم همینطور...

اگه غیر از این بود نمیتونستم دوام بیارم نمیتونستم مراقب مامان اینا باشم نمیتونستم بخندونمشون

غم نبودن تو کمر منو خم کرده درست، ولی شکست نخوردم

هنوزم امید دارم و ایمان و اینکه میدونم بر میگردی

اینو توی خوابی که این چند شب میبینم گفتی...

+ آهای اونایی که میاین اینجا رو میخونید ممنون که میخواین همدردی کنید ولی حرفاتون داره اذیتم میکنه اینکه هی بخواین بهم بگین واقعیت رو قبول کن زجرم میده

من چیزهایی میدونم که شماها نمیدونید پس ازتون خواهش میکنم نخواین نبودن داداش رو به من حالی کنید

آقا سعید ،داداش مهربون دیدی بازم اومدم سراغ خودت......

دلتنگتم....