دوباره بگم که من حالم خوبه خوبه

خیلی...............

ببخشید این ۲ روز نبودم

گفتم میرم تهران

رفتم و یه لباس خیلی خوهشل خریدم

خیلی

یه سرویس هم خریدم

بازم مرام زن سعیدمون،خیلی واسم وقت گذاشت

خیلی هم بهمون خوش گذشت

شب اومدم خونه وپوشیدمش و کلی رقصیدم

انقده خوهشل شدم

این روزا دارم همش میخندم

به خاطر خودم

مامان،سعید و ...

خواهر دوست داداش،بیتا و مهسا دختر عموم خیلی کمکم کردن همش دارن منو میخندونن

فکر کنم روزای قشنگ در راهه و اون ۵۰ هفته ای هم که سعیدم بهم گفته داره تموم میشه

من مطمئنم که سعیدم بر میگرده

دارم روز به روز عاشق تر میشم

خیلی خوشحالم که عاشق سعیدم،افتخار میکنم وقتی بهم میگه باران خیلی میخوامت

هر وقت هر جا گیر میکنم فقط کافیه به آسمون نگاه کنم و از خدا بخوام که امشب با سعید حرف بزنم

وقتش فرقی نمیکنه

میخوابم و سعید میاد کمکم میکنه

خدایا عشقمو سپردم به تو خودت برش گردون

داداش سعیدم یه عالمه دوست دارم

جات رو توی عروسی خالی  میکنم

میدونم که خیلی واسمون سخت میشه ولی میخندیم که داداش دومی ناراحت نشه

میخندیم که تو راضی باشی

داداشی حالم داره خوب میشه

ممنون از راهی که بهم پیشنهاد دادی

الان ۱.۵ ساله که نیستی خوب زودتر میگفتی داداش گلم

بارانت خوبه گریه نمیکنه

و فقط به خاطر سعیدش نه کسی دیگه داره زندگی میکنه

البته مامان و بابا و داداشا که جای خود دارن

خلاصه که من حالم خوبه

آبجی بها،آبجی بیتا ببینید من دارم خوب میشم

نمیدونی وقتی توی خواب بهم گفتی که جونت منم چقدر شارژ شدم

دارم بال در میارم

تو سعید منی فقط و فقط مال من

سعیدم دوست دارم یه عالمه

الان کلا خوشحالم چون سعید همیشه کنارمه

ای ساربان، ای کاروان، لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
در بستن، پیمان ما، تنها گواه ما، شد خدا
تا این جهان برپا بود این عشق ما بماند بجا
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
تمامی دینم به دنیای فانی
شراره عشقی که شد زندگانی
به یاد یاری، خوشا قطره اشکی
به سوز عشقی، خوشا زندگانی
همیشه خدایا محبت دلها
به دلها بباران بسان دل ما
که لیلی و مجنون فسانه شود
حکایت ما جاودانه شود
تو اکنون زعشقم گریزانی
غمم را زچشمم نمی خوانی
از این غم چه حالم نمی دانی
پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگ دلم را ببین و برو
چو طوفان سختی زشاخه غم
گل هستی را بچین و برو
که هستم من آن تک درختی که در پای طوفان نشسته
همه شاخه های وجودش زخشم طبیعت شکسته
ای ساربان ای کاروان لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من جان و دل مرا می بری
ای ساربان کجا می روی لیلای من چرا می بری

+این آهنگ هم همزمان با خوندن مریم توی تالار پخش میش

دیروز تنها بودم

عصر با بدبختی مشاورم رو پیدا کردم

از زمین و زمان پیشش گله کردم و گریه کردم

از همه ناله کردم،از ترحمشون،از بی وفاییشون

خیلی باهام حرف زد

بهم گفت باران تقصیر خودته

تو می خوای با همه مهربون باشی ولی همه این رو نمیفهمن

به اندازه ارزش هر کس واسش ارزش قائل باش

گفتم مریم من نمیتونم،من دلم نمیخواد اینجوری باشم

دلم میخواد بدون چشم داشت محبت کنم،دلم میخواد با همه خوب باشم

نمیخوام مغرور باشم،خودمو واسه کسی بگیرم،یا به قول خودشون واسشون کلاس بذارم

منم یه آدمم از جنس همینا

گفت تا وقتی واسشون محبت کردنت وظیفه نشده یاد بگیر که کم محبت کنی

مریم توی کیلینک داداش کار میکنه

گفت ما همه میدونیم که دکتر بر میگرده،میدونم سعید برای تو همه چیز بوده

ولی کاری نکن که دشمن شاد بشی،خم نشو که آدما از غمت شاد شن

حرفاش برام سنگینه،چون این چیزا رو یاد نگرفتم

ولی قبول کردم

شب سعید و بیتا جون هم با من خیلی حرف زدن

اونا هم گفتن تقصیر خودته

به آدما زیاد بها میدی،اما همه ارزش ندارن

دیشب تقریبا ۱۱ شب بود به این نتیجه رسیدم که دیگه  این وضع درست نیست

به بها هم قول دادم که بخندم

داداشی من منتظرت میمونم ولی زندگی هم میکنم و لذت میبرم

چون دلم نمیخواد وقتی اومدی بگی باران با خودت چه کردی

مریم،سعید،بیتا،رها،بها،نرگس و ....

از همتون ممنون که کمکم میکنید دوباره روی پاهام بایستم

بیتا خواهر من ،بلند شدم مطمئن باش

سعید قول داد پشتم بمونه،بهم گفت مگه یه برادر میتونه دست خواهرشو ول کنه

بیتا قول داد یه دستم رو خدا بگیره یه دستم رو هم اون

پس خدایا دستمو رها نکن

بذار بخندم تا بابا اینا رو هم به زندگی برگردونم

اما همین جا بگم اگه باز دلم گرفت و گریه کردم دعوام نکنید ها

شازده کوچولو هر جا هستی برگرد

از صبح همش این شعر تو ذهنم مرور میشه(برای سعیدم)

گر نگه دار من آنست که من میدانم

                                    شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد

صبح که بیدار شدم امید رفته بود سر کار

بابا و مامان هم رفتن روستا واسه تقسیم زمین ها

من موندم و غم و سکوت خونه

زنگ زدم مریم جواب نداد

زنگ زدم لیلا کار داشت قطع کرد

زنگ زدم نسترن تنها دوستم که اصفهانه اونم یکم حرف زد و کار داشت رفت

الان من باید به کی زنگ بزنم؟؟

وقتی دلم میگیره باید با کی حرف بزنم؟؟؟

از صبح تنهام

داره بارون میاد

میخوام برم زیر بارون برای اومدن دعا کنم

چند وقت پیش انقدر دلم گرفته بود که نا خوداگاه اس ام اس زدم گوشیت

داداشی چرا رفتی که حالا من ندونم به کی زنگ بزنم؟؟؟؟

فکر کن چه حالی به من دست داد وقتی اسمت رو روی گوشیم دیدم

باران عزیزم،اینگونه آزارم نده،من هستم اما فقط چند قدم جلوتر،منو ببین که نگرانه توام و چشم به تو دارم که ببینم چگونه خوشبختی وشادی و پیروزی رو در آغوش میکشی

باران من شادم که تو کنار مامان هستی و امیدم به توئه که برای همیشه هوای مامان رو داری،

باران عزیر،من با شما هستم واگر میتوانستم همراهیتون میکردم،دوست دارم و به تو امیدوارم ،شاد باش

زن داداش با گوشیت جواب من رو داده بود

خدایا اون شب من چی کشیدم

باران،باران،باران

داداشی میدونی چند وقته صدات رو نشیندم؟چند وقته خنده هات رو ندیدم

هر چی بیشتر به عروسی داداش نزدیک میشیم دلم بیشتر میگیره

داداشی تنهام

میرم زیر بارون واست دعا کنم

دوست دارم

برای همتون دعا میکن

(راستی از این به بعد نظرات رو که تایید میکنم جواب هم میدم)

توی اون اتفاق وحشتناک یه پسری پیش داداش بود به اسم سعید که سعی کرده بود داداش رو نجات بده اما نتونسته بود

بعد از اینکه اومدن ایران جلسه ای گذاشته شد تا همه جریان اون شب رو توضیح بدن که ببینیم سعید چی شده

ساده ترینشون همین پسر بود و بعد از داداشی بزرگترینشون

۲ ماه بعد از این جریان که من خونه زن داداش بودم اومده بود به زن داداش سر بزنه من دیدمش و زود با هم صمیمی شدیم و لی دلم به حالش خیلی سوخت

چون ما هیچکدوم سعید صداش نمیزنیم چون طاقت نداریم

نه تنها این رو هر کی اسمش سعید باشه ما جور دیگه خطابش میکنیم

شمار ه من رو از زن داداش گرفته بود و هر از گاهی زنگ میزد حالم رو میپرسید

بارها ازش خواستم جریان اون شب لعنتی رو واسم تعریف کنه

خیلی سعی میکرد حال من رو خوب کنه

مثل سعید به من میگه خواهر کوچولو

مثل سعید مهربونه،منو میخندونه،همش نگرانه،همش دنبال یه داروی جدید برای سردردم میگرده

هر وقت یه جایی گیر میکنه بهم زنگ میزنه ازم مشاوره میگیره،اعصابش که خرد میشه باهام حرف میزنه

چند وقت پیش رفت خواستگاریه یکی از همکاراش و همه مخالف بودن

هی بهش گفتم نکن این کارو و اون میگفت نه درست میشه تا اینکه سرش خرد به سنگ

حالا همش میگه خودت واسم یه کسی رو پیدا کن که دیگه من اشتباه نکنم

۲۷ سالشه ولی خیلی روی من حساب میکنه

چند روزی هم هست که به زور میخواد منو شوهر بده

اینا همش مقدمه بود...

دیروز از دانشگاه که راه افتادم بد جوری دلم پر بود با اینکه انقد توی کلاس خندیده بودم که حد نداشت

حرص تمام پسرا رو آورده بودم

خواهر سعید بهم زنگ زد و خیلی باهام حرف زد

میفهمم که چقدر نگرانن

فرزانه اصلا منو ندیده ولی بهم میگه خواهر جون

همش میخواد کاری کنه من از این حالت بیام بیرون اما نمیتونه

خسته شدم

به سعید اس ام اس زدم که چرا حرف منو نمیفهمین

داداش من فوت نشده که شما میخواین به زور به من حالی کنید واقعیت رو قبول کنم

کدوم واقعیت؟

کی جسد داداش من دیده؟؟

داداش من خواهرش رو تنها نمی ذاره

داداشی من بر میگرده

بهم گفت باران اینجوری نکن با خودت

باران داری داغون میشی

باران داداشت راضی نیست

داداش سعید چرا بر نمیگردی که اینا به من اینجوری نگن؟چرا بر نمیگردی که اینا به زور نخوان حرف حالیه من کنن؟

داداش سعید مگه تو نیومدی تو خواب به من گفتی بر میگردی؟مگه نگفتی میای اشکامو پاک میکنی؟

اینا چی میگن؟نکنه اینا تو رو پیدا کردن به من نمیگن؟

داداش سعید تو رو خدا حرف بزن؟

داداشی دیگه نمیتونم

دیروز از دانشگاه تا خونه ۲ ساعت رو تمام اشک ریختم

شب هم تا ۴ صبح گریه کردم

مریم(مشاورم) دیشب اس ام اس زده که شدیدا ملاقات لازم شده

زودتر پاشو بیا اینجا، بهم میگه بخند،محکم باش

منم این رو واسش فرستادم

چه دردیست در میان جمع بودن،ولی در گوشه ای تنها نشستن

برای دیگران چون کوه بودن،ولی در چشم خود آرام شکستن

برای هر لب شعری سرودن ،ولی لبهای خود

 

 

این نوشته ایه که زن داداش روز تولد سعید براش خوند

هر بار میخونمش بغض میکنم ...

 

سعيد!  تو را مي بخشم        كه بي من

به جايي رفتي كه نمي دانم كجاست

اما كمتر از بهشت خدا شايسته ي تو نيست!

سعيد!        جسم مهربان تو

در كجاي اين كوههاي بلند و سپيد

در زير كدامين برف

در كنار كدامين درياچه آرميده...

آه! كه چقدر بي تو بودن را اشك ريختم

چقدر بي تو بودن را در طبيعت نپال راه رفتم

و چقدر بي تو بودن را در كنار درياچه تلي چو فرياد كشيدم

و بي تو بودن تمام نشد تمام نشد

 ومن تمام شدم!

و پايان من

مريم عاشق تو

اين خطوط است

كه جوهر اين قلم ترجمه ي اشك چشمانم است كه به من وفا نكرد و نخشكيد

ترجمان صداي قلبم است كه به من وفا نكرد كه در نبودنت بايستد

آه آه !    چقدر بد بودم

كه بي تو بودن سهم من از اين زندگي شد

و بدان براي هميشه تا قلب من مي تپد دوستت دارم...

آري آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه ناپيداست

من به پايان دگر نينديشم

كه همين دوست داشتن زيباست

آهنگ وبلاگم تمام غمم رو بازگو میکنه

 

 

صبح بابا بیدارم کردن

باران بیا ببینم چشمت چطوره

پا شدم داد زدم مامانی چشمام نمیبینه بیا منو ببر

مامانی من نمیخوام کور شم

مامانی انگار اون یکی هم نمیبینه

بابا گفتن دختر باباما که همش داریم نازتو میکشیم دیگه چته؟

گفت بپوش ببرمت بیمارستان

رفتیم دکتر کلی ادا سرمون در آورد بعدم گفت چیزی نشده یکم از داخل سوخته

منم دیدم زشته بگم چیزی نشده

هر کی پرسید گفتم دکتر گفت همون دم در بکن بنداز گربه بخوره

گفت از داخل تاول زده باید بیای عملش کنی خودت نترکونیش ها بدتر میشه

گفت دیگه این چشم دیگه واست چشم نمیشه یه فکری به حال خودت بکن

داداشی گفت دقیقا گفت کی تمومه؟

گفتم نمیدونست ولی گفت  علی الحساب یه فاتحه بدین

الان بهتره داداشی نگران نباش

امشب عروسی پسر عمو،همون عمو که من حتی حاضر نیستم نگاش کنم

بابا که رفت شیراز که بهونه داشته باشه واسه نرفتن

من هم چشم خودمو پای زن داداش رو بهونه کردم موندم

امید هم کارشو بهونه کرد

مامان و داداش دومی و سومی رو هم به زور بردن

از ظهر هم داشتم مهسا رو آرایش میکردم

انقده خوهشل شد

خودمو دست کم گرفته بودم آرایشگریم ها

تا منو دید گفت بمیری که بخت منو بستی

گفتم به من چه؟

گفت قرار بود با هم جاری بشیم حالا کسی تو رو نمیگیره منم می ترشم

همه رفتن و منو زن داداش هم داریم از تو حرف میزنیم

زن داداشی که فقط ۴ ماه تو رو میشناخت و ۵ یا ۶ بار تو رو دیده بود

مهسا داره از عروسی گزارش میده

این دختر دیوانست

پیام داده که سبزی بخر شب اومدم پاک کنیم تا برات تعریف کنم کی چیکار کرد

مهسا ۴ سال از من کوچیکتره ولی خیلی شاده

همش کاری میکنه من بخندم

راستی امروز دوست بابا و خانومش اومدن اینجا

همونا که دخترشون رو دامادشون کشت ولی اونا ازش گذشتن

اومدن و خیلی گریه کردن

باهامون هم دردن

امروز من با اینکه نمیخواستم گریم افتاد

آخه مامانی گفت باران این همه دختر عمو داره ولی هیچکی زنگ نزد بگه باران تو خواهر نداری با من حرف بزن یا ...

داداشی این روزا هم میگذره

تو که بیای همه اینا میگذرن

من دلم میخواد حرف بزنم

خب مردم از بس تو دلم نگه داشتم

خب یکی هم بیاد به من بگه باران از دلت چه خبر؟

تا منو میبینن میگن تو دیگه بزرگ شدی باید مراقب مامانت اینا باشی

یه وقت گریه نکنی ها

داداشی توی مراسم اجباری که واست گرفتیم

توی بغل دوست زن داداش از حال رفتم

صداها رو میشنیدم ولی فقط نگاه میکردم

خاله جون اومد بهم گفت

خاله باران تو دیگه چرا؟

تو باید مواظب مامانت باشی

تو باید محکم باشی

آخه خاله جون،پس من چی؟

من کی گریه کنم؟

صبح توی یه فیلم یه پسری داشت ساز دهنی میزد

مامانی شروع کرد گریه کردن

سعید من هم ساز دهنی داشت

داداشی توی تولدت یه پسری رو آوردیم که نیم ساعت ساز دهنی زد به یاد تو

به خدا میخوام دم نزنم اما تا کی؟

خب یکی هم بیاد منو بغل کنه

شبا تا می ترسیدم از اتاق میومدم بیرون میرفتم بغل سعید

هیچی نمی گفت فقط بغلم میکرد

صبح هم آروم میرفت سر کار

خسته شدم از بس رفتم پشت ستون قایم شدم و بغض کردم

خسته شدم از بس رفتم زیر دوش که کسی صدامو نشنوه

بابایی گریه کن آه کشیدن هات داره بارانت رو آب میکنه

مامانی به خودت طاقت بده دارم میشکنم

داداشیا چرا همش توی چشماتون اشک هست؟

میدونم باز میای توی خوابم و اشکامو پاک میکنی و هیچی نمیگی

داداشی منم دلم سنگ صبور میخواد

من که خواهر نداشتم

داداشی بگو یکی بیاد بغلم کنه بهم بگه باران حرف بزن

هر چقدر دلت میخواد حرف بزن

داداشی بیا توی خوابم تا باهم حرف بزنیم

بیا بغلم کن

بیا آرومم کن

بیا بگو که بر میگردی

داداشی چشمم درد میکنه نمیتونم گریه کنم

بیا بگو تو رو که همینجوری هم نمی گرفتن باز زدی خودتو عیب دار کردی

داداشی بیا بهم بگو چشم حسود کور

یادته چقدر واسه اینکه مامانی همش واسه تو نون می پخت حرص میخوردم

چقدر لج منو در میاوردی

ولی هیچ وقت یادم نمیره که جلوی من با زن داداش گرم نمی گرفتی که یه وقت من گریه نکن

تا میدیدی دلم گرفته میرفتی توی اتاق

میومدم توی بغلت های های گریه میکردم

باز کی اذیتت کرده؟

کی اشک بارانمو در آورده؟

داداشی بیا دیگه

بیا من سنگ صبور ندارم

بیا من دلتنگم

بیا من شکستم

بیا من دارم پیر میشم

بیا

 

آب میشوی برف وقتی بشنوی چه به روز من آوردی

 

 

+تمام اتفاقی که برای سعیدم افتاده توی این یه جمله خلاصه شده

سلام داداشی من

نشد

خواستم اما نشددیشب پیش آنا موندم و حالم بد شد و ...

صبح رفتم پیش مامان آهنگ گذاشتم و شروع کردم رقصیدن با اینکه حالم خیلی بد بود

دیدم مامان بغض کرده

گفتم مامانی من،آخه آدم دختر به این نازی داشته باشه بغض میکنه

گفت کاش میرفتیم یه جای آروم و خلوت من بشینم گریه کنم

چرا نباید پسرم پیشم باش

بالام گل

بالام هاردا قالوبای گل

نه فکر الدی حالوما گل

بغض داشت خفم میکرد اما باز خندیدم

میدونم که میدونی چی کشیدم

رفتیم پیش عمه اینا توی بیابون

کلی غر زدم آخه اینجا هم شد جا

من دلم رودخونه،درخت

اما زورم نرسید

منم رفتم نشستم توی ماشین و خودمو توی آیینه نگاه کردم

چی بودم چی شدم

بنده خدا خانومه حق داشت وقتی بچه دختر خالم بغلم بود بگه همین یه بچه رو دارین؟

با کلی خواهش و تمنا رفتیم توی باغ مامان لب آب

مامانی گفت آخرش حرفتو میشونی به کرسی

اونجا هم رفتم لب آب به تو فکر کردم

فقط به تو

جات خالی باز مامانی آش پخت

ولی تمام بغض صبحش رو توی گلوی من جا گذاشت

آش نخوردم

رفتم سنگ انداختم توی رودخونه

بعدم اومدم سبزه گره بزنم

بهم گفتن اگه بتونی با یه دست گره بزنی آرزوت بر آورده میشه

به مامانی نگاه کردم گفتم مامانی قول و قرار رو بذارم واسه چند سال دیگه

گفت مامانی سعید

گفتم سعید که میاد شوهر می پره ها

باز اشک توی چشماش جمع شد

گفتم خب ببخشید دختره چشم سفید شوهر میخوای چیکار؟

مگه نه مامان

یکم بهم خندید و دلم شاد شد

واسه سعید سبزه گره زدم

با یه دست

داداشی میدونم باید تو رو از همون خدایی بخوام که تو رو ازمون جدا کرده

واسه منی که بغض ۲ سال نبودنت هنوز توی گلومه نمیدونم سیزده بدر چطوری گذشت

ولی خوشحالم که بابا و داداشا حتی مصنوعی هم شاد بودن

راستی یه سنگ هم خورد به چشمم

از توی آتیش پرید

الان که دارم گریه میکنم چشمم خیلی درد میکنه

بازم گریه

میدونم ولی دعوام نکن

خواهر کوچولوت دلش خیلی پره

 ساله که سیزده بدر پیشمون نیستی ولی یادت پیشمونه و دعای برگشتت ورد زبونمون

خودمون باغ داریم و من همش دعوا میکنم که بریم لب آب و پسرا واسه اینکه لج منو در بیارن میگن

آره بریم لب آب اونجا سبزه بیشتر هست

 این باران گره بزنه شاید یکی هم اومد ما رو از دستش خلاص کرد

با اینکه توی این ۲ سال

 فهمیدم داداشام اصلا تحمل اینو ندارن که بخوان منو با کسی قسمت کنن

داداشی گل من

دلم یه عالمه که میشه ۱۰۰۰ تا واست تنگ شده

 انقدر حس خوبیه از وقتی دعا رو انداختم گردنم

 کابوس که نمی بینم هیچ همش شبا تو رو میبینم

راستی دیشب هم خیلی آروم خوابیدم،خیلی

یکی از یه جای دور مواظبمه

مثل تو مهربونه،دوسم داره،نگرانمه

خدا جون دوست دارم

از وقتی رفتی حال آنا و پدربزرگ خیلی بد شده خیلی

پدربزرگ همش تپش قلب میگیرن و آنا هم که دیگه یکی دو تا نیست بگم

زن و شوهر فوق العاده باحالین

همش در حال بحثن

ما نوه ها هم واسمون جالبه اینا چه جوری با هم ازدواج کردن

پدربزرگ ساکت،آنا پر حرف

پدربزرگ کم خوراک،آنا ماشالله

پدربزرگ همش مشغول خوندن قرآن،آنا دنبال سی دی رقص

دیشب هم آنا تنها بود

رفتم پیشش کلی واسم حرف زد که تمام رو بگم ۱۰۰ دفعه بیشتر شنیده بودم ولی خب پیر شده دیگه گناه داره

فشارش و قندش رفته بود بالا

از اونجایی که سعید جان دکترن و من هم خواهرشون

میدونستم باید چیکار کنم

بهشون قرص دادم و با آبلیمو براشون کباب پختم و یه لیوان هم جوشوندنی

ماشالله ماشالله هزار ماشالله واسه خودم دکتریم ها

حالش زود خوب شد

صبح هم قندشون رو گرفتم نرمال بود

هر چی شیرینی هم بود قایم کردم و اومدم خونمون

داداشی نگران هیچی نباش

دارم همه چیز رو برای برگشتت مهیا میکنم که وقتی برگشتی نگی

مامانی چرا حالش اینجوریه

چرا بابا دستشون درد میکنه

چرا در دیزی بازه

چرا چشمات کوچولو شده

چرا امید فوق نگرفته

مثل یه مرد وایسادم بالای سر همه تا تو بیای

ها راستی سیزده بدر

فردا میریم احتمالا با عمو حمید اینا

شایدم رفتیم ویلای پسر خاله

یاد گرفتم چه جوری سبزه گره بزنم

قبلا ناشی بودم

فردا شب که اومدم واست تعریف میکنم

بابا هم بهم اجازه دادن که عرض رودخونه رو با مهسا برم

یادته که سری قبل تا وسطش رفتیم

کاش...

نه دیگه کاش خوب نیست

فردا کاری میکنم که به همه خوش بگذره

داداشی دوست دارما

+ راستی صبح بابا اومدن ازم بپرسن داداش دومی نیومد

گفتن سعید نیومد؟

مامانی هم فوری بغض کردن

منم زود حرف و عوض کردم و خندوندمشون

خدا جون و سعید

مرسی که پیشمین

 

امشب حس کردم که واسه خیلیا عزیزم

اونم به اندازه خیلی زیاد

دوستای خوبم که توی این غم بزرگ تنهام نذاشتن

و دو تا دوست دیگه  که دوست داشتنشون بهم اثبات شده

چقدر خوبه که یکی برای آدم نگران باشه

مواظب آدم باشه

امشب خوشحالم

یه حس عجیب و خوب

یه حس آرامش

همه چی آرومه

اونایی که میدونید دوستون دارم که هیچ

اونایی هم که نمیدونید خیلی دوستون دارم

بها،رها،مریم و ...

یه عالمه که فکر کنم میشه ۱۰۰۰ تا دوستون دارم

دیگه چند شب کابوس نمیبینم

سردرد هام هم بهتر شده

فکر کنم به خاطر دعاست که مامان انداختن گردنم

امروز صبح با خدا قهر کردم

آخه هی سر به سر من میذاره

اما چون نه من تحمل دارم نه اون وقتی اذان صبح رو دادن آشتی کردیم

خدا جون دوست دارم

سعید من،مهربونم

باران فقط به خاطر تو میخنده

داداشی زود برگرد

 

شد بهار و دل من اسير شهر طوفاني انتظارست
حرف قلب من اين بوده و هست كه بيايي بهارست
قوي دل در لحظه اي را شمرده تا تو از شهر غربت بيايي
نبض آلاله ها را گرفتم تا كه شايد بدانم كجايي
 شهر لب باغ دل مرز احساس حسرت لحظه اي با تو بودن
با نگاهت سخن گفتن و بعد شعري از جنس دريا سرودن
عكس روياييت را نهادم توي يك قاب عكس طلايي
 با كمي لاله رويش نوشتم لعنت عشق بر تو جدايي
مي تپد قلب در شهر غوغا باز در آرزوي رسيدن
باز هم حسرت روي يك شمع حسرت دسته اي پونه چيدن
حسرت سرخ فرداي غربت بي امان لحظه ها را شمردن
آرزو كردني بي سرانجام دل به امواج عشقي سپردن
سال رفت و من و پونه و تو حبس در بندهاي جدايي
يك جهان حسرت مهرباني عالمي آرزوي رهايي
من نگاه تو را اولين بار روي يك شعرنمناك ديدم
قصه سبز زيباييت را از زبان غزل ها شنيدم
باورم نيست آمد بهار و ماه چشم تو بر دل نتابيد
دل به ياد تو يك سال رنجيد چشم در آرزويت نخوابيد
يادگار تو يك عشق پاك ست توي گلداني از آرزويم
خوب شد مانده اين يادگاري تا كه گه گاه آن را ببويم
چشم تو نقطه عطف دلهاست
ديدنت مرهم قلب عاشق
گونه ات سرزمين تبسم خنده هاي تو رنگ شقايق
تا بيايي به روي دل خود عكس يك ياس تنها كشيدم
توي نقاشي چشمهايت انتظاري شكوفا كشيدم
هيچ كس با دل من نيامد تا لب جاده هاي رهايي
 منتظر مانده ام روي يك پل تا كه شايد از آن سو بيايي
آسمان تا نگاهي به من كرد
ديدگانش پر از اشك غم شد
 نقره هايش هم از غصه تب كرد يك گل از خنده زهره كم شد
بركه اش كه مرا ديد و قلبش مثل يك نرگس منتطر شد
قصه ام را به آلاله گفتم بر لبش حسرتي منتظر شد
هركسي كه برايم دلش سوخت عاشقانه شكست و دعا كرد
سنگ هم قصه ام را شنيد و صادقانه خدا را صدا كرد
باز هم تو در آنجايي و من منتظر مانده ام تا بيايي
درس من و رمز زيبا شكفتن قلب من دفتر آشنايي
گفته بودي اگر قاصدكها از سفرهاي رويا بيايند
گفته بودي اگر شاپرك ها شهريمان را گلستان نمايند
گفته بودي اگر صد شكوفه در ميان گلستان برويد
گفته بودي اگر يك پرستو برگ آلاله اي را ببويد
گفته بودي اگر توي قلبم باغي از ياس خوشبو بكارم
 گفته بودي اگر مثل باران روي دلهاي عاشق ببارم
باز مي گردي و در كنارم قصه عشق را مي نگاري
پس چه شد نسترن ها شكفتند بازگرد اي نسيم بهاري